Bagriana była pseudonimem Elisawety Bełczewej. Jej pierwszy tom poezji wyszedł między wojnami. Kobiety w jej wierszach działają zgodnie z własnymi pragnieniami, a nie tylko jako postacie opisywane z zewnątrz. Podróż, natura i wolność powracają w tej poezji. Takie tematy pozwalają śledzić sposób tworzenia kobiecego głosu. Wydała Wieczną i świętą w 1927 roku. Pracowała także jako nauczycielka. Jej wiersze wprowadziły odmienny kobiecy głos. Jej książki pomagają śledzić zmiany w literackim przedstawianiu niezależności kobiet.