Hilarion Makariopolski był bułgarskim duchownym z Eleny, żyjącym w latach 1812–1875. Uczestniczył w ruchu na rzecz własnego zarządu sprawami cerkiewnymi Bułgarów. W Wielkanoc 1860 roku odprawił nabożeństwo w drewnianej świątyni Świętego Stefana w Konstantynopolu, dzisiejszym Stambule. Pominął imię patriarchy Cyryla VII, którego wspomnienie oznaczało uznanie władzy zwierzchnika Cerkwi. Relacja cerkiewna odczytuje pominięcie jako odrzucenie tej władzy. Jedno nabożeństwo nie stworzyło niezależnej Cerkwi uznanej przez wszystkich. Ruch trwał do utworzenia Egzarchatu w 1870 roku. Jego rola łączy liturgię z zarządem wspólnotą. W 1872 roku został metropolitą Tyrnowa.
Dokonania
Przewodniczył nabożeństwu wielkanocnemu w 1860 roku.
Historia Bułgarii
