Jan Rylski wycofał się ze zwykłego życia, aby się modlić. Jego żywoty opowiadają o spotkaniach i cudach, ale należą do literatury religijnej. Przypisywany mu Testament, zawierający rady dla mnichów, przetrwał w późniejszych kopiach. Nie należy traktować go jako dokumentu spisanego własnoręcznie przez świętego. Żył jako pustelnik w X wieku. Był wspominany w żywotach i pamięci klasztornej. Jego relikwie wróciły z Tyrnowa do Riły w 1469 roku. Pamięć o nim łączy wspólnotę, wędrówkę relikwii i późniejsze budowle.