Μελένικο: τείχη, άμμος και κρασί

Μπροστά σας βρίσκεται ένα τεράστιο ξύλινο βαρέλι, στο σπίτι του Κορδόπουλου στο Μελένικο. Το βαρέλι παραπέμπει στη δουλειά πολλών ανθρώπων. Τα σταφύλια πρέπει να τρυγηθούν, ο χυμός να γίνει κρασί και το κρασί να πουληθεί. Το βαρέλι είναι δοχείο αποθήκευσης. Σύμφωνα με το φυλλάδιο «Περιηγήσεις κρασιού στη Βουλγαρία», οι έμποροι χρησιμοποιούσαν άλλα δοχεία για τη μεταφορά. Πώς άραγε μετέφεραν το κρασί;

Στις αρχές του 13ου αιώνα ο Αλέξιος Σλάβ κυβερνά από το Μελένικο. Η πόλη είναι πρωτεύουσα των εδαφών του, δηλαδή ο τόπος από τον οποίο κυβερνά. Το Μελένικο δεν γίνεται πρωτεύουσα ολόκληρου του βουλγαρικού κράτους. Ο Σλάβ φέρει τον τίτλο του δεσπότη, έναν υψηλό ηγεμονικό τίτλο.

Πάνω από την πόλη βρίσκεται ένα ψηλό, επίπεδο μέρος, το οροπέδιο του Αγίου Νικολάου. Εκεί οι αρχαιολόγοι έχουν ερευνήσει μια οχυρωμένη κατοικία ηγεμόνων.

Το σπίτι του Κορδόπουλου χτίστηκε το 1754 για την παραγωγή, αποθήκευση και εμπορία κρασιού. Το κελάρι είναι χώρος αποθήκευσης κρασιού. Εδώ είναι λαξευμένο στον βράχο. Σύμφωνα με το φυλλάδιο, κάτω από τη γη το κρασί διατηρείται σε χαμηλότερη θερμοκρασία.

Το φυλλάδιο μιλά για εμπόρους από την πόλη Ντουμπρόβνικ. Μετέφεραν κρασί με καραβάνια, ομάδες υποζυγίων. Σύμφωνα με το φυλλάδιο, το φορτίο ήταν σε ασκιά, δερμάτινους σάκους, πάνω σε μουλάρια και άλογα. Αναφέρει τις αγορές της Θεσσαλονίκης και της Βενετίας, πόλης της Ιταλίας.

Στο Σπίτι των Βογιάρων αναζητήστε τα πλίνθινα μοτίβα στον σωζόμενο εξωτερικό τοίχο. Στο σπίτι του Κορδόπουλου δείτε το λευκό πάνω μέρος, πάνω από τους πέτρινους ορόφους. Μέσα υπάρχουν μεγάλα βαρέλια και ένα κελάρι στον βράχο.

Στο Ρόζεν κοιτάξτε την αυλή και την τράπεζα, τον χώρο κοινού φαγητού. Στη φωτογραφία φαίνεται το μακρύ τραπέζι. Έπειτα συγκρίνετε τους χτισμένους τοίχους με τις γύρω αμμώδεις πλαγιές. Οι τοίχοι είναι έργο ανθρώπων. Οι πυραμίδες είναι έργο του νερού.