Złoto z wykopu

Przyjrzyj się z bliska głowie barana. Nad nią wznosi się szyjka z reliefowymi postaciami, a uchwyt kończy się lwem. To ryton: płyn wypływa przez mały otwór lub dzióbek. Kształt określa też sposób picia.

W zestawie są cztery rytony z głowami lub przednimi częściami zwierząt: dwa jelenie, baran i kozioł. Trzy inne naczynia mają kobiece głowy. Przedstawiony ryton z głową barana ukazuje Dionizosa, Eriopę i dwie menady. Na innym naczyniu, jednym z rytonów z głową jelenia, przedstawiono Parysa, Herę, Atenę i Afrodytę. Greckie napisy wymieniają boginie i Aleksandrosa — drugie imię Parysa w micie. Ryton z głową jelenia opowiada mit o wyborze Parysa między boginiami. Przedstawienie istnieje naprawdę, ale sam spór należy do mitu.

Największe i najcięższe naczynie przypomina amforę. Jego dwa uchwyty to centaury — istoty o ludzkiej górnej części ciała i końskim tułowiu. Naczynie jest jednak także rytonem: na dnie znajdują się dwa otwory odpływowe. Z tej strony ich nie widać.

Po drugiej stronie naczynia widać postacie przy dwuskrzydłowej bramie. Jaką historię przedstawiają? Kontoleon odczytuje ją jako „Siedmiu przeciw Tebom”. Owadia proponuje inną interpretację: wyprawę po uwolnienie Heleny. To konkurujące ze sobą naukowe interpretacje mitologicznych opowieści. Przy bramie nie wyryto żadnego tytułu. Kształt naczynia jest widoczny; znaczenie sceny nadal pozostaje przedmiotem dyskusji.

Wśród wysokich naczyń znajduje się jedna płytka misa — fiala. W gablocie ustawiono ją pionowo, by pokazać zdobienia. Nie należy mylić muzealnej podpory ze sposobem, w jaki używano jej w starożytności.

Wokół środka znajdują się żołędzie. Dalej biegną rzędy reliefowych głów afrykańskich mężczyzn, coraz większych ku krawędzi. Są tam także wyryte znaki wagi. To ślad pomiaru, a nie podpis właściciela, którego imię jest pewne. Fiala różni się od pozostałych ośmiu naczyń, które pełnią funkcję rytonów. Dziewięć przedmiotów tworzy zestaw, ale nie jest to dziewięć jednakowych czar. Przyjrzyj się ponownie ich sylwetkom.