Από τον Δούναβη στη θάλασσα

Φαντάσου ότι βρίσκεσαι δίπλα στον Δούναβη, στο Ρούσε. Επόμενος προορισμός σου είναι η Μαύρη Θάλασσα, στη Βάρνα. Το 1866 εγκαινιάζεται ένας σιδηρόδρομος ανάμεσα στις δύο πόλεις. Σύμφωνα με το Βουλγαρικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το ταξίδι με τρένο διαρκούσε περίπου οκτώ ώρες. Δεν γνωρίζουμε αν κάθε ταξίδι διαρκούσε τόσο. Τώρα όμως μπορείς να φτάσεις από την όχθη του ποταμού στη θάλασσα πάνω στις ράγες.

Είναι ο πρώτος σιδηρόδρομος στα σημερινά βουλγαρικά εδάφη. Τότε αποτελούν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Πριν από τους επιβάτες έρχονται οι κατασκευαστές. Οι εργασίες αρχίζουν το 1864, ταυτόχρονα από το Ρούσε και τη Βάρνα. Η οθωμανική κυβέρνηση αναθέτει την κατασκευή σε αγγλική εταιρεία των αδελφών Μπέρκλεϊ. Η παραχώρηση δίνει στην εταιρεία το δικαίωμα να κατασκευάσει και να εκμεταλλευτεί τη γραμμή βάσει σύμβασης.

Ο διοικητής Μιντχάτ πασάς διασχίζει τη γραμμή και κηρύσσει τα εγκαίνιά της το 1866. Σύμφωνα με το μουσείο του Ρούσε, τα τακτικά δρομολόγια αρχίζουν το 1867. Το 1888 το βουλγαρικό κράτος εξαγοράζει τη γραμμή. Η κατασκευή, τα εγκαίνια και η εξαγορά είναι διαφορετικά γεγονότα.

Από τον σταθμό στρέψε το βλέμμα σου στο Κτίριο των Εσόδων. Χτίστηκε το 1898–1902. Το σχεδίασε ο Βιεννέζος αρχιτέκτονας Πέτερ Πάουλ Μπρανκ. Στο κτίριο είχαν προβλεφθεί καταστήματα και θεατρική αίθουσα. Το όνομά του προέρχεται από το σχέδιο για έσοδα από ενοίκια. Τα ενοίκια θα απέφεραν χρήματα στη σχολική εφορεία, τους ανθρώπους που διαχειρίζονταν τις σχολικές υποθέσεις.

Σήμερα εδώ στεγάζεται το θέατρο «Σάβα Ογκνιάνοφ». Στην πρόσοψη βλέπεις κίονες και γλυπτά διακοσμητικά στοιχεία.

Ο παλιός σταθμός δίπλα στον Δούναβη στεγάζει σήμερα το Μουσείο Μεταφορών, που άνοιξε το 1966. Η συλλογή περιλαμβάνει ατμομηχανές, βαγόνια, μοντέλα και συσκευές μετάδοσης μηνυμάτων. Βρες στη φωτογραφία τον αριθμό 148 πάνω στην ατμομηχανή. Στις άλλες φωτογραφίες δες τα ξύλινα καθίσματα ενός βαγονιού και το μπλε βαγόνι με τη διακόσμηση. Δείχνουν διαφορετικές όψεις του σιδηροδρομικού ταξιδιού.